نويسنده: jamal kamangar
شنبه، 20 اسفند 1384، ساعت 2:20

برای روشن شدن بحث من پیشنهاد میکنم بحث تحلیلی کورش مدرسی در انجمن مارس لندن در سال ۲۰۰۱ را تعقیب کنید . سرنخ خوبی به آن تاریخ است این بخش اول بحث است. لنينيسم، منشويسم و بلشويسم انقلاب روسيه ١٩١٧- ١٩٢٧ بررسي تحليلي کورش مدرسي پيشگفتار اين متن اديت و تنظيم شده بحثي است که طي سه سخنراني در انجمن مارکس لندن در سالهاي ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ ارائه شد و فايل هاي صوتي آن از طريق سايت انجمن مارکس – حکمت (www.marxhekmatsociety.com ) قابل دسترس هستند.

E-mail: jamalkamangar@yahoo.com
URL: www.jamalkamangar.blogfa.com

نويسنده: m
جمعه، 19 اسفند 1384، ساعت 21:44

جواب سوال ۷ خیلی بامزه بود !!! بقیه مطالب را نخوندم چون این بحث دیگه قدیمی است افرادی که معتقد به یک ایدئولوژی هستن همه افرادی متعصب افراط گرا و دیکتاتور در میان

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: ashk kochike
جمعه، 19 اسفند 1384، ساعت 11:56

برا چه ای دی آف گذاشتی ؟ آی ديمو باز برات ميذارم ...من آف از تو نداشتم

E-mail: raheleh_m_65@yahoo.com
URL: ashkenasim.persianblog.com

نويسنده: عليرضا
جمعه، 19 اسفند 1384، ساعت 2:32

خوندم شراگيم. همه شو؛ مثلِ هميشه. تا وقتي که تو داري حرفِ منو مي زني دليلي نمي بينم چيزي به ش اضافه کنم. تازه از من هم خيلي خيلي بيشتر مي دوني ... ادامه بده پسر !

E-mail: وارد نشده است
URL: www.armstory.com

نويسنده: ولنتاین
چهارشنبه، 17 اسفند 1384، ساعت 11:56

شما آپ نمی کنی؟؟؟؟؟

E-mail: وارد نشده است
URL: valentine-2005.blogspot.com

نويسنده: rajoo hendustani
دوشنبه، 15 اسفند 1384، ساعت 20:2

سلام ، حوصلم نشد همش رو بخونم . بعدا می خونمش

E-mail: وارد نشده است
URL: www.hendustan.blogfa.com

نويسنده: سحر
دوشنبه، 15 اسفند 1384، ساعت 17:22

راستش اصلا توی بحث نيستم و حال و هواش دستم نيست.. زياد هم بارم نمی شه ... فقط داشتم رد می شدم ديدم کامنت هات ۷۹ تاست گفتم يه کامنت بدم رند شه :ی... همين :پی

E-mail: وارد نشده است
URL: crypt.persianblog.com

نويسنده: ashk kochike
دوشنبه، 15 اسفند 1384، ساعت 10:2

ببين من الان دوباره کامنتت رو خوندم =)) =))‌نوشتی که دو هفته ديگه ميری من خودم هم ۲ هفته ديگه ميرم بعد تعطيلات مي آم .... اماااااااااااااااا ولش نکنی پيشيت رو هااااااااااا بيا من ببرمت براش سبد بخر با خودت ببرش برگردونش ...اگه با ماشين بررری که مشکلی نيس با هواپيما هم تحويل بار ميديش از اون جا به بعد يه بادگارد همراهيش ميکنه ...ولش نکنی هاااااااااااااااااااااااااا...غصه ميخوره دق ميکنه ولش کنی :(

E-mail: وارد نشده است
URL: ashkenasim.persianblog.com

نويسنده: آرش سرخ
دوشنبه، 15 اسفند 1384، ساعت 1:45

برای جمع بندی: 1- کشتارهای سال 18 تا 22 در روسیه در پاسخ به ترور سفید و جنگ داخلی تحمیلی روسیه است. کشته شدگان این جدال قربانیان مستقیم حمله‌ی سفیدها هستند حتی اگر توسط ترور سرخ کشته شده باشند. در ضمن این کشته شدگان را باید مثل کشته شدگان جنگ نگاه کرد. 2- لنین در دو بعد نقش مستقیمی در همه‌ی آن کشتارها ندارد. اولا او تصمیم‌گیرنده‌ی وحده نیست و اتفاقا این تروتسکی است که بر طرح‌های میلیتاریزه‌تر تاکید دارد و ثانیا او در 1918 ترور می‌شود و سپس چندباری سکته قلبی می‌کند و آرام آرام نقشش به صفر می‌رسد. از پایان جنگ به بعد و تشکیل اتحاد شوروی او دیگر به زحمت نقشی دارد و نامه‌ی معروفش که به "وصیت‌نامه‌ی لنین" معروف است و ادعانامه‌ای علیه استالین است نشان می‌دهد که زنده ماندن او چه عاقبت بهتری برای دنیا داشت. 3- لنین مبارز بزرگ آزادی و برابری است و این بخاطر عظمت انقلاب اکتبر است. لنین در زمان خود چنان الگوی آزادی است که در تمام دنیا بخش آزادی‌خواه را با او می‌شناسند. در ایران برای مثال تمام جنبش های آزادی‌خواه خود را بلشویکی معرفی می‌کنند. میرزا کوچک خان جنگلی تنها یک نمونه است. ملک الشعرای بهار و میرزاده عشقی برای مثال در وصف لنین شعر می‌گویند. انقلاب اکتبر حتی با وجودی شکستی که در اواسط دهه‌ی بیست می‌خورد (با تشکیل شوروی) باعث رادیکالیزه کردن تمام جهان می‌شود. تمام موج آزادی‌خواهی در قرن بیستم به همین علت به این انقلاب وصل است و از این روست که جنبش‌های متفاوتی خود را به اشتباه "کمونیست" معرفی می‌کنند. مثل جنبش دهقانی و ضد امپریالیستی در چین. 4- ما کمونیست‌ها پیامبر و امام نداریم!‌همه‌ی کارهای لنین مورد تایید من نیست. من با بحث حق ملل او کمی مشکل دارم (برای مثال). اما این یک واقعیت است که لنین کمونیسم را از دیدگاه‌های غیرکارگری نجات می‌دهد و نقش بسیار مثبتی در تاریخ جهان دارد. به قول گئورگ لوکاچ (مبارز بزرگ کمونیست و ضد شوروی) او بزرگترین مبارزی است که از جنبش انقلابی طبقه کارگر برخواسته است. (پس از مارکس) 5- برای مطالعه‌ی تاریخ آن روزها چندین منبع هست که من منابع زیر را پیشنهاد می‌کنم الف - دانش‌‌نامه‌ی ویکی پدیای انگلیسی روی اینترنت ب- کتاب تاریخ شوروی اثر ای اچ کار (سه جلد آغازین) ج- کتاب تاریخ انقلاب روسیه اثر لئون تروتسکی د-کتاب زندگی من اثر لئون تروتسکی ه- کتاب ده روزی که دنیا را تکان داد اثر جان رید و- تاریخ تحیلی انقلاب روسیه اثر کورش مدرسی (بحث کورش تفاوت لنینیسم و بلشویسم است که جالب است) ز- روسیه تحت رژیم بلشویکی (از 1919 تا 1924) از ریچارد پایپز (این یکی دیدگاهی منفی نسبت به بلشویسم دارد! جهت اطلاع شری ) __________________ _ شراگیم جان جواب تو را هم داده‌ام. در وبلاگم.

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: آرش سرخ
دوشنبه، 15 اسفند 1384، ساعت 1:26

و البته این را هم باید تاکید کرد که من به طور اتوماتیک با تمام کارهای لنین موافق نیستم. منتها به هیچ وجه نمی‌توان به لنین و اعمال او نگاه کرد و تصویری به جز "مبارز کبیر آزادی و برابری" گرفت. برای مثال من با نام‌گذاری "کمونیسم جنگی" مخالفم. به نظر من این ربطی به کمونیسم ندارد بلکه تحمیلی است که به کمونیست‌ها شده است. همانطور که بعدها بعضی‌ها نپ را با سوسیالیسم عوضی گرفتند! در ضمن باید این را هم اضافه کنم که لنین در زمان خود در بدترین حالت تصویری را داشت که مثلا امثال یاسر عرفات در دهه‌ي هفتاد داشتند و در تصویری واقع‌بینانه‌تر تصویر کسی مانند ماندلا را داشت. من مقاله‌ی واشینگتن پست در رسای مرگ لنین را ترجمه کرده‌ام. مقاله‌ی روزنامه‌ی رسمی آمریکایی. و جالب است ببنید که در همان مقاله با این‌که لنین را "دیکتاتور شوروی"‌خطاب می‌کند نمی‌تواند منکر این شود که در آزادی فنلاند چه نقش مهمی داشته است و در ضمن چه لوگوی آزادی خواهی و برابری طلبی برای دنیاست. واقعا اسفناک است که کسی نبیند که انقلاب اکتبر چگونه زندگی بشر در کره‌ی ارض را تغییر داد. یادم هست یکبار با شبح چت می‌کردم و می‌گفت واقعا بدون لنین مثلا کسی مثل شاملو هم نبود! (در بعد سیاسی) کسی مثل گلسرخی هم نبود!‌ کسی مثل حکمت هم نبود! این لنین است که یک قرن آزادی‌خواهی و برابری‌طلبی در رادیکال‌ترین شکل آن را در تمام دنیا شکل می‌دهد. و برای مثال حق رای زنان را واقعا تا حدود زیادی باید به پای لنین نوشت. در کتاب او لول (دبیرستان) انگلستان در وصف حق رای زنان یک سوال چهارگزینه‌ای هست که هرگز فراموش نمی‌کنم و آن در این مورد است که این کدام اتفاق است که بیش از همه در تسریع مبارزه برای حق رای زنان نقش دارد و پاسخش چیزی جز انقلاب اکتبر نیست...

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: آرش سرخ
دوشنبه، 15 اسفند 1384، ساعت 1:17

دنبال کردن جدال‌های درونی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه در این زمینه خیلی جالب است. اختلافات بلشویک‌ها، منشویک‌ها،‌لنین و تروتسکی. (این‌ها را به عنوان چهار خط می‌گویم. لنین و بلشویک‌ها البته گاها یک خط بودند و گاها نه) لنین به شهادت تمام تاریخ نویسان بی‌طرف (ای اچ کار برای مثال) آدم "مستبد"ی نبود و اتفاقا خیلی اهل بحث و نظر بود. و دست بر قضا در تمام طول عمر او در بسیاری از مواقع اکثریت اعضای حزب بلشویک با او مخالف بودند. دنبال کردن مباحثات درونی حزب بلشویک پس از انقلاب اکتبر نشان می‌دهد که لنین گرچه به درست مدافع "ترور سرخ" هست اما با شکل و وسعت اجرای آن با تروتسکی گاها مخالف است و به نظر من این تروتسکی است که ترور سرخ را در بعد وسیعی مطرح می‌کند. (گرچه بهرحال این اقدامات تنها پاسخی به ترور سفید و جنگ داخلی است که علیه مردم روسیه افروخته اند) و در پایان یک نکته را نباید فراموش کرد. لنین در سپتامبر هزار و نهصد و هیجده توسط فانیا کاپلان، از اس آرها، ترور شد. از این به بعد او دیگر هرگز به صورت کامل در تصمیم‌گیری و رهبری نقش نداشت. (و قبل از آن هم گاها طرح‌هایش رای نمی‌آورد) و وقتی جنگ تمام شد و اتحاد شوروی تشکیل شد که لنین یکی دو تا سکته هم کرده بود و دیگر حتی توان تکلم هم نداشت و نهایتا افقی که همیشه با افق او متضاد بود در حزب بلشویک به پیروزی رسید.

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: آرش سرخ
دوشنبه، 15 اسفند 1384، ساعت 1:5

مهشید جان من عاشق سوال‌های مستقیم هستم و خدا پدرتان را بیامرزد که مستقیم پرسیدید! در مورد شما بخصوص تنها چیزی که ما نمی‌بینیم سوال‌های مستقیم است و معمولا فحش و بد و بیراه می‌شنویم. هر کسی از دوستان چنین سوال‌های مستقیمی مطرح کند پاسخ مرا خواهد شنید. من عقیده‌ی پنهان کردنی ندارم. و اما راجع به لنین پاسخ مشخص است. برنامه‌ی حزب بلشویک که در ابتدای به قدرت رسیدن اعلام کرد از آزادی‌خواهانه‌ترین برنامه‌های جهان در آن زمان بو.د چه می‌گویم؟ اصلا با فاصله‌ی بسیاری آزادی‌خواهانه‌ترین و پیشروترین برنامه‌ی جهان بود. مطالبات این برنامه در مورد حقوق زنان (برای مثال) تا دهه‌ی هفتاد میلادی در جایی مثل آلمان پیاده نشد. لنین و حزبش مجازات اعدام را لغو کرده بودند. منتها لنین پس از به قدرت رسیدن با یک پدیده مواجه شد. آن پدیده اسمش جنگ داخلی بود. یعنی سران دموکرات جهان! ارتش جمع کردند و ریختند توی روسیه و سعی کردند مردم را علیه لنین بسیج کنند. بخصوص که بلشویک‌ها تنها حمایت مردم مسکو و سن پترزبورگ را داشتند و سفیدها به حمایت بقیه امید بسته بودند. برای حفظ حکومت کارگران و مردم، حکومت انقلاب، باید به اقدامات جدیدی دست زده می‌شد.راحع به این‌که این اقدامات چه باشد از همان ابتدا اختلافات زیادی در حزب بود و بخصوص تروتسکی و لنین اختلاف داشتند. یکی از این اقدامات اعمال دوباره‌ی مجازات اعدام و سخت‌گیری در پروسه‌ی کار و تشکیل اردوگاه کار اجباری و غیره بود. کشته شدگان آن سال‌ها را باید مثل کشته‌شدگان در جنگ به حساب آورد. این جنگ صد درصد یک طرفه بود. اگر کشته شدگان ماجرای خلیج خوک‌ها در کوبا جز جنایات فیدل کاسترو به حساب می‌آیند، لنین را هم می‌شود به دلیل اعدام‌های آن سالها جانی خواند. اما حتی این نیز تمام قضیه نیست. حتی آن اعدام‌های ضد جنگ و چیزی که به "ترور سرخ" معروف بود را هم نمی‌شود فقط به پای لنین نوشت.... (ادامه در کامنت بعدی)

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: ashk kochike
يكشنبه، 14 اسفند 1384، ساعت 22:3

هفته ديگه ميری کی مي آيی کجا ميری اصلا ؟ چون من خودم هم مسافرم ....بعدم گربه ات چقدرشه؟؟؟ بچه گربه باشه گربه من تيکه پاره اش ميکنه .....گناه داره بابا ولش نکن ...بگو چند روزه ميری مي آيی شايد شد يه کاريش کرد اما اگه نشد هم ولش نکن ..منم ميرم مسافرت اما اين زنيکه يه سبد داره مخصوص با چفد و بست تو هم برا پيشيت از اونا بگير با خودت ببر !‌تازه پيشی تو که از ماله من پيشرفته تر بيرون هم رفته و اينا !‌...در هر صورت هفته ديگه بری کی مي آيی/؟ اينو بهگو تا من بگم :ي ...خوشحال ميشم ببينم اين پسر بی حيات رو =)) اگه دختره ما خفتش نکنه :))

E-mail: وارد نشده است
URL: ashkenasim.persianblog.com

نويسنده: شراگیم
يكشنبه، 14 اسفند 1384، ساعت 19:0

نازنين جان من هم با مهشيد موافقم...در ضمن جواب آرش را (که قرار بود ندهم) در همان وبلاگش دادم...يک مقدار مفصل تر از همیشه شد...بد نيست آن را بخوانی...

E-mail: وارد نشده است
URL: www.sandiego.persianblog.com

نويسنده: Mahshid
يكشنبه، 14 اسفند 1384، ساعت 13:45

نازنین جان شناختی از شما ندارم . اما عزیز ِ من کلی صحبت میکنی. انسان بزرگ یعنی چی ؟ اینکه بگن فلانی انسان بزرگی است به چه معنی است ؟ هیتلر هم کوچک نبود عزیز. دنیا را واقعا تکان داد. هفته ی پیش هانوفر بودم و ماکت این شهر بزرگ بعد از جنگ را دیدم. باور کن ساختمانهایی که سالم مانده بودند از تعداد انگشتان یک دست تجاوز نمیکردند. شهر داغان شده بود. و این فقط هانوفر بود. هیتلر مرد کوچکی نبود در تاریخ جهان. شخصا هم بسیار به علم بیان تسلط داشت. بابا اون همه آدم را به سادگی نمیشه فریب داد و گفت که سفید ، سیاه است و بر عکس. اون همه آدم را به سادگی نمیشه به اعمال غیر انسانی وادار کرد. برای اینکارها ، مرد بزرگی لازم است و هیتلر چنین بود. آیا بزرگ بودن یک ارزش است ؟ و اینکه بگیم فلانی بزرگ بود او را انسان خوبی جلوه داده ایم ؟ یادمان نرود که هیتلر به عدالت اجتماعی و سوسیالیسم نیز معتقد بود. زندگی بهتری را به شهروندانش وعده میداد.

E-mail: وارد نشده است
URL: zananeha.com

نويسنده: Mahshid
يكشنبه، 14 اسفند 1384، ساعت 13:38

آرش . والا ببین عزیز جان. بیا و خودت رو اینقدر تحویل نگیر. من اگر برای تو مینویسم. تو صد برابرش برای من مینویسی و از هولت دو بار دو بار سند میزنی. بیا و اینقدر برای خودت کوکاکولا باز نکن ، نفخ میکنی. این همه مینویسی ولی حرف اصلی ات را نمیزنی. نمیفهمم چرا اینقدر مسئله را میپیچانی. ازت پرسیدم اعدام ها و تبعید های زمان لنین را چگونه توجیه میکنی. چون خوب بکل که نمیتوانی آنها را نفی کنی. ها؟‌ اینطور که فهمیدم تو منظورت اینه که لنین چاره ای بجز اعدام و تبعید و مخالفان نداشت ؟ این درست است ؟ یعنی اعدام و تبعید مخالفانش با آزادیخواهی و دمکرات بودنش اصلا منافاتی نداشت. درسته ؟ ببین یک سوال است ، جوابش یا میتواند بله باشد یا نه. میخوام ببینم که تو میتونی مثل بچه خوب بدون توجیه کردن یه جواب بدی یا نه.

E-mail: وارد نشده است
URL: zananeha.com

نويسنده: 1
شنبه، 13 اسفند 1384، ساعت 20:56

به اين می‌گن آدمای پرچونه بی‌کار!!!!

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: انجمن فرهنگي هنري سايه (حسين)
شنبه، 13 اسفند 1384، ساعت 3:18

سلام لذت بردم از ديدن وبلاگ زيبا و مفيد شما خوشحال خواهم شد اگر به وبلاگ من هم سر بزنيد او در صورت تمايل به تبادل لينك خبرم كنيد ممنون

E-mail: mharefzadeh@yahoo.com
URL: www.saayeh.mihanblog.com

نويسنده: nazanin
شنبه، 13 اسفند 1384، ساعت 0:46

برديای عزيز .. مهم نيست که کی چی ميگه عملکردها و درصدهاست که مهمه... لنين انسان بزرگی بود وبرای ما بزرگ است ولی مقدس نيست چون ما همه انسانيم ولی بايد کل صحنه رو ديد با تاريکيها و روشناييهايش.

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: بردیا
شنبه، 13 اسفند 1384، ساعت 0:34

آرش می گويد: « لنین در زمان خود الگوی آزادی و برابری و رفاه بود. این را از موافق تا مخالف قبول داشتند.» شراگيم در نوشته اش اشاره به سخنان ماکسيم گورکی (که شراگیم ادعا کرده دوست گرمابه و گلستان لنین هم ظاهرا بوده) کرده بود که با تند ترين جملات بر استبداد لنينی تاخته است. بالاخره آرش دروغ می گويد يا شراگيم يا ماکسيم گورکی؟

E-mail: وارد نشده است
URL: www.iranactors.com

نويسنده: nazanin
شنبه، 13 اسفند 1384، ساعت 0:32

مردم برای ازادی و رفاه اجتماعی به ميدان امده بودند عزيز وبعدا سرو کله معرکه گيران اسلامی ييداشد. ودر حالی که انقلابيون راستين سرگرم رژيم سلصنتی و مهره های رنگارنگش بودندفرصت خريدند و نيروهای ارتجاعی را بازسازی کردند

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: baradare basiji
شنبه، 13 اسفند 1384، ساعت 0:18

ساعت خواب! تا حالا ما فکر ميکرديم که استقلال آزادی (((جمهوری اسلامی))) از شعارهای اصلی مردم در زمان انقلاب بود.ببخشيد.همه اش زیر سر اين تحريف کنندگان تاريخ است که اينجوری تاريخ را عوض کرده اند که من بسيجی امروز فکر می کنم که خمينی زمان انقلاب عددی بوده است و پايگاه مردمی داشته است و اين چيزها...ببخشيد به هر حال

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: nazanin
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 23:45

بسيجی عزيز... انقلاب ۵۷ حرکتی بود برای ازادی و عدالت و حرمت انسانی و جنبش اسلامی محصول اين انقلاب نبود بلکه سلاحی بود که اگاهانه برای سرکوب اين انقلاب به دست يک اخوند مرتجع و جنايتکار بنام حمینی جلاد داده شد ۱تا فرزندان راستین انرا قصابی کنند که کردند وشماها ابزاری بودید ( شاید اکثرا نااگاه) که ازتون برای این کشتارها استفاده کردند .

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: نارنج
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 23:7

ماشالا به اينهمه انرژی.

E-mail: naarenj8@yahoo.com
URL: naarenj8.persianblog.com

نويسنده: baradare basiji
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 22:9

يک کلمه هم از مادر عروس (نازنین) :)) بنده باز هم به عنوان يک بسيجی مخلص عرض می کنم که بزرگترين شخصيتهای روشنفکری دهه ی هفتاد (مقارن با ظهور انقلاب اسلامی در ايران) در مدح خمينی کبير سخنانی گفته بودند. پس نور به قبر آقا ببارد ان شاءالله

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: baradare basiji
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 22:1

من هم حدس می زنم که خمينی بنده ی خدا هم نقشی در کشتارها و اعدامهای زمان حکومتش نداشته!اصلا اون بيچاره کی وقت اين کارها را داشت؟

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: nazanin
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 22:0

در ضمن شراگيم جان من ييغمبر نیستم و ييشگو يی نميکنم انسانم وبرای يک جامعه بهتر انسانی تلاش خودم رو ميکنم.

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: nazanin
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 21:55

ارش عزيز.... بحث کردن با اينا حاصلی ندارد حالا تو هی بيا و طومار بنويس....سخن گويان بورژوا ميکوشند کل تجربه شوروی را به يای لنين بنويسندو يادشون ميره که در همان مقطع چقدر اورا ستوده اندلنين نماينده راستين برابری ازادي و انسانيت بود و ديکتاتوری و سرکوب ملی و اراجيفی از اين دست را با هيچ توجيهی نميتوان به او چسباند.

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: آرش سرخ
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 20:29

مهشید جان می دانی این که تو می گویی ما خودمان را آپ تو دین کنیم یک کد رمز است. همه می دانند که کمونیست ها مدرن ترین و پیشروترین خواسته های انسانی را دارند. اما منظور تو از آپ تو دیت و دست برداشتن از مارکس و لنین پایان خواست آزادی و برابری است. منظور تو همان حرف جناب فوکویاما و پایان تاریخ است. منظور تو قانون جنگل سرمایه داری و بی ارزشی آرمان های انسانی که با مجسمه ی لنین پاینینش کشیدند است. منظورت اینست که "بی خیال" دنیا همینست دیگر! یا باید بکشی یا کشته شوی! ولی نه مهشید جان! عمرا! تا ما زنده هستیم, تا انسان زنده است و تا جهنم سرمایه داری به پاست ما به این بردگی تن نمی دهیم. ما قبول نمی کنیم که جای انقلاب اکتبر را تاچریسم و ریگانیسم بگیرد. ما قبول نمی کنیم آرمان های هفت هزار ساله ی انسان با جنگل سرمایه داری ختم شود. ما بیحقوقی و خشونت هرروزه به زن را قبول نمی کنیم. اگر کسی می تواند خودش را با این اوضاع "آپ تو دیت" کند و آرمان هایش را روی تاقچه بگذارد دارد به توحش خودش اعتراف می کند. ما ادامه ی تمدن پیشروی انسانی هستیم و به این جهنم سرمایه داری پایان خواهیم داد. به قول جان لنون :" شاید رویایی ام بخوانی اما من تنها نیستم" و باز به قول جان لنون :" سخت است که بتوان کسی را به طور مشخص تجسم آن آواز دانست (آواز ایمجین) ولی اگر دست من بود احتمالا نمی توانستم از لنین نام نبرم. و این بخاطر شباهت اسمی مان نیست!". (منبع: نشریه فرانت لاین, شماره ی 7 می 2004)

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: sarah
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 19:52

دایی جان!! ول کن این آرش سرخه رو !!! بهم بگو چه طوری عکس بذارم تو وبلاگ؟!... بگی ها...

E-mail: sarah_ms64@yahoo.com
URL: gonbadan.persianblog.com

نويسنده: آرش سرخ
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 17:28

مهشید جان! باور کن ما اینقدر آپ تو دیت هستیم که تو را وادار کنیم هر روز علیه مان بنویسی. باور کن اگر تو علیه لنین می نویسی بخاطر آن کمونیست هایی است که خودت می دانی در همان سوئد بغل گوشت با "کولی گری شان" با کنفرانس برلین شان و با 16 آذرها و اول مه هاشان از تهران و سنندج تا نیویورک و استکهلم به دنیا فریاد می زنند که کمونیسم نمرده است. کمونیسم نمرده است نه بخاطر لنین بخاطر قطعنامه ی دانشجویان در شانزده و بیست آذر, بخاطر کارگران شرکت واحد و بخاطر آرش سرخ که از یاد لنین دفاع می کند. مهشید جان, لنین در زمان خود الگوی آزادی و برابری و رفاه بود. این را از موافق تا مخالف قبول داشتند. می شود بگویی لنین کی اصلا وقت داشت که اردوگاه درست کند؟ لنین حتی یک روز هم در صدر اتحاد جماهیر شوروی نبود. در سال های اول انقلاب که جنگ داخلی بود و انتهایش هم که توسط کسانی مثل تو ترور شد و از تکلم هم بازماند. می شود بگی منبع محترمت در مورد این اردوگاه های سیبری کجاست؟ اگر در آن زمان لنین مجبور شد حکم اعدامی که خود ابتدا لغو کرده بود را دوباره بیاورد و اگر مجبور شد محدودیت هایی اعمال کند بخاطر جنگ تحمیلی سفیدها یعنی جنگ داخلی بود. مگر نه پیش از جنگ که به شهادت هر کتابی (و منجمله کتاب تاریخ شوروی ای ای اچ کار) آزادترین دولت تاریخ را داشت. به قول رزا لوکزامبورگ که خود از مخالفان لنین بود :"ین مطلب توقعی فوق انسانی از لنین و رفقایش است، ‌اگر انتظار داشته باشیم که آن‌ها تحت چنین شرایطی عالی‌ترین شکل دموکراسی، مثال‌زدنی‌ترین دیکتاتوری پرولتاریا و یک اقتصاد سوسیالیستی مطلوب را خلق کنند. با موضع قاطعانهٔ انقلابی‌شان، با قدرت عمل مثال زدنی‌شان و با وفادازی شکست ناپذیرشان به سوسیالیسم بین‌المللی،‌تحت این شرایط فوق‌العاده سخت، آن‌ها هرچه را که می‌توانسته‌اند انجام داده‌اند. خطر تنها هنگامی آغاز می‌شود که آنان امر مطلوب را به امر اخلاقی تبدیل می‌کنند و آن‌ها را به صورت مدلی از تاکتیک‌های سوسیالیستی به پرولتاریای بین‌المللی توصیه می‌کنند."

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: آرش سرخ
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 17:27

مهشید جان! باور کن ما اینقدر آپ تو دیت هستیم که تو را وادار کنیم هر روز علیه مان بنویسی. باور کن اگر تو علیه لنین می نویسی بخاطر آن کمونیست هایی است که خودت می دانی در همان سوئد بغل گوشت با "کولی گری شان" با کنفرانس برلین شان و با 16 آذرها و اول مه هاشان از تهران و سنندج تا نیویورک و استکهلم به دنیا فریاد می زنند که کمونیسم نمرده است. کمونیسم نمرده است نه بخاطر لنین بخاطر قطعنامه ی دانشجویان در شانزده و بیست آذر, بخاطر کارگران شرکت واحد و بخاطر آرش سرخ که از یاد لنین دفاع می کند. مهشید جان, لنین در زمان خود الگوی آزادی و برابری و رفاه بود. این را از موافق تا مخالف قبول داشتند. می شود بگویی لنین کی اصلا وقت داشت که اردوگاه درست کند؟ لنین حتی یک روز هم در صدر اتحاد جماهیر شوروی نبود. در سال های اول انقلاب که جنگ داخلی بود و انتهایش هم که توسط کسانی مثل تو ترور شد و از تکلم هم بازماند. می شود بگی منبع محترمت در مورد این اردوگاه های سیبری کجاست؟ اگر در آن زمان لنین مجبور شد حکم اعدامی که خود ابتدا لغو کرده بود را دوباره بیاورد و اگر مجبور شد محدودیت هایی اعمال کند بخاطر جنگ تحمیلی سفیدها یعنی جنگ داخلی بود. مگر نه پیش از جنگ که به شهادت هر کتابی (و منجمله کتاب تاریخ شوروی ای ای اچ کار) آزادترین دولت تاریخ را داشت. به قول رزا لوکزامبورگ که خود از مخالفان لنین بود :"ین مطلب توقعی فوق انسانی از لنین و رفقایش است، ‌اگر انتظار داشته باشیم که آن‌ها تحت چنین شرایطی عالی‌ترین شکل دموکراسی، مثال‌زدنی‌ترین دیکتاتوری پرولتاریا و یک اقتصاد سوسیالیستی مطلوب را خلق کنند. با موضع قاطعانهٔ انقلابی‌شان، با قدرت عمل مثال زدنی‌شان و با وفادازی شکست ناپذیرشان به سوسیالیسم بین‌المللی،‌تحت این شرایط فوق‌العاده سخت، آن‌ها هرچه را که می‌توانسته‌اند انجام داده‌اند. خطر تنها هنگامی آغاز می‌شود که آنان امر مطلوب را به امر اخلاقی تبدیل می‌کنند و آن‌ها را به صورت مدلی از تاکتیک‌های سوسیالیستی به پرولتاریای بین‌المللی توصیه می‌کنند."

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: ashk kochike
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 16:58

اااااااااااااااااا...بس نيست يعنی ؟ حوصله کل کل دارياااااااااااااااااااااااااا...ما به همون مطالبه گربه ايت هم راضييم

E-mail: وارد نشده است
URL: ashkenasim.persianblog.com

نويسنده: n
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 15:56

ايول رهگذر جان! اتفاقا يه سايت ميشناسم : www.actionplay.com! کاملا ورژن های جديد اين بازی ها رو معرفی کرده و توضیحاتی هم داده مبنی بر اینکه مثلا ديگه شما با آتاری نميتونی از اين بازی ها استفاده کنی ...يه دستگاه جديد آمده به اسم ( به ريش پدرت خنديدی) که مختص نسل جدید بازی هاییست که لیست کردید .... آره عزيز.

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: Mahshid
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 15:39

راستی یک نفر از این لنین پرستان میتونه برای من توضیح بده اگر لنین اینقدر به آزادی بیان و قلم و دوات و مدادتراش اعتقاد داشت ، آیا این تبیعد گاه سیبری را برای تفریحات زمستانی اهل قلم و اهل بیان راه اندازی مجدد کرده بود ؟ یعنی همه ی تبعید ها و اعدام های مخالفین و اهل اندیشه در آن موقع کشک بود ؟ واقعا دلم میخواهد توجیهات شما را در سال 2006 بدانم.

E-mail: mahshid.rasti@gmail.com
URL: zananeha.com

نويسنده: Mahshid
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 12:55

شری جان دیروز با چند تا از بچه ها اینجا رفته بودیم یه رستوران هندی و چای هندی مینوشیدیم ( چرا ما میگیم چای میخوری ؟ ) یکی از دوستان در یک سمینار بچه های توفان شرکت کرده بود و میگفت که یک نفر در آن سمینار بلند شد و گفت لنین در سال 1917 در فلان سمینار فلان گفته. این دوست ما بلند شد و گفت : راستی ما از 1917 نزدیکتر نداریم ؟ 1920 ؟ 1940 ؟ 1960 ؟ 1980 ؟ آخه بابا در سال 2006 هستیم و هنوز فاکت هایمان را از سال 1917 میاریم ؟ من مطمئن هستم که این آقایان اگر یک کامپیوتر 10 سال پیش را بهشان بدهند با والده محترم قهر میکنند و تا دو روز غذا نمیخورند. اما فاکت هایشان همه از نزدیک به یه قرن پیش است. آرش جان. من هم از محبوبیت لنین در شوروی سابق خبر دارم عزیز. احتمالا برای همین محبوبیت او بود که دختران تن فروش در مسکو مجسمه ی او را پاتوقی برای یافتن مشتری ( الان را نمیگم ها ، در زمان شوری سابق اینگونه بود ) انتخاب کرده بودند. باید محبوبیت لنین را از کسانی سوال کرد که جان خود را به خطر انداختند و از دیوار برلین گذشتند ، خیلی ها زنده نماندند. باید ارزش آزادی بیان در حزب کمونیست شوروی را از کسانی سوال کرد که به خاطر عقایدشان به سیبری تبعید شدند. در زمان خود لنین هم تبعید شدند. من فکر میکنم جمهوری اسلامی هم از آزادی بیان در ایده ئولوژی خودش دفاع میکند. در ضمن کار تو درست مثل جمهوری اسلامی است که مخالفانش را به آمریکا و انگلیس میچسباند. حالا چون من میگم لنین همپای هیتلر و استالین جنایت کرد ، طرفدار تاچر ( تاچر ؟ این رو هم آپ دیت نکردی ؟ ویندوزت را آپ دیت میکنی تو ؟ ) و بوش ( خوب شد به جای بوش نگفتی آیزنهاور ، انگار راجع به بوش آپ دیت هستی دوست کوچک ِ کوچک ِ کوچک ِ من.:) هستم ؟ خمینی کوچک ِ من ، ورودت را به عرصه انگ زنان تاریخ تبریک میگویم.

E-mail: mahshid.rasti@gmail.com
URL: zananeha.com

نويسنده: آرش سرخ
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 12:35

دموکراسی و انتخابات آمریکا از نگاه حکمت: يک زيبايى دموکراسى غربى براى توريست جهان سومى و شرق اروپايى و متفکرين و مفسرينى که به اين نظام از همان دريچه نگاه ميکنند، امکانى است که اين نظام براى خلاصى فرد از سياست و انتخاب يک زندگى غير سياسى فراهم ميکند. اين را آزادى اسم ميگذارند. سمبل هاى کليشه اى آزادى غربى در اين ديدگاه، محيطها و فعاليتها و مشاغلى هستند که در آنها خلاصى فرد از هر نوع دخالتگرى دولت و جامعه و متقابلا بى ميلى اش به هر نوع دخالت در امر دولت به چشمگيرترين شکل به نمايش در ميايد. 3 در اين تلقى حقيقت مهمى نهفته است. دموکراسى غربى سيستمى براى دخالت مردم در قدرت سياسى و اداره امور نيست، برعکس نظامى براى تضمين عدم دخالت مردم است. تصور کنيد در يک رژيم غير غربى براى سلب راى دو سوم مردم و دور کردنشان از انتخابات، چه دستگاه پليسى عريض و طويل و چه اختناق سياسى اى بايد سازمان يابد. تصور کنيد براى محدود کردن مقامات عالى کشورى به يک اليت سياسى از پيش معلوم چند ده نفره و محروم کردن عامه مردم، کارگران، زنان، اقليتهاى نژادى و غيره از حق تصدى مقامات عالى کشور، چه بساط شکنجه و اعدام و چه قوانين آشکارا تبعيض آميزى بايد علم شود. 4 حال به صحنه انتخابات آتى آمريکا نگاه کنيد. قريب دو سوم از مردم به پاى صندوقها نخواهند رفت. هيچ رئيس جمهورى در آمريکا با راى اکثريت مردم انتخاب نخواهد شد. صحنه سياسى کشور تحت تسلط دو حزب و فقط دو حزب است که جناحهاى دوگانه يک هيات حاکمه واحد و يک قشر ممتاز اقتصادى بالنسبه کوچک را نمايندگى ميکنند. براى شرکت بعنوان کانديد در انتخابات رياست جمهورى، لااقل شصت ميليون دلار پول لازم است. و البته انصافا هر کس که بتواند اين شصت ميليون را، چه از محل ارث پدرى و چه با بند و بست با محافل سرمايه دارى رنگارنگ و پيش فروش کردن سياستهاى دولت آتى، پيدا کند، ميتواند آزادانه خود را کانديد کند. در تمام طول حيات اين دموکراسى هرگز يک زن رئيس جمهور نشده و حتى کانديد رياست جمهورى نبوده است. رئيس سابق ستاد ارتش و قهرمان ملى ميداند که کانديد شدنش بعنوان يک "دورگه" توسط محافل بالا تحمل نميشود و ميتواند خطرات جانى در بر داشته باشد. هيچيک از سياستهايى که در طول چهار سال آينده قرار است به اجرا در آيد نه به راى گذاشته ميشود و نه حتى اساسا به اطلاع مردم ميرسد. مقامات مسئول نهادهايى بسيار حساس و تعيين کننده، نظير قضات ديوان عالى کشور، روساى ارتش و سازمانهاى پليسى و امنيتى، اصولا انتخابى نيستند. بعد از انتخابات، مردم، چه اقليت راى دهنده و چه اکثريت خاموش، کوچکترين مجرايى براى کنترل و بازخواست دولت و مقامات ندارند. نه فقط منتخبين توسط راى دهندگان قابل عزل نيستند، بلکه دوره حکومت روساى دولت و احزاب حاکم در غرب بطور متوسط از عمر اغلب ديکتاتورها و خونتاهاى نظامى در کشورهاى غير غربى عملا طولانى تر است. 5 آيا بايد در انتخابات آمريکا (يا چند ماه بعد از آن در انتخابات انگلستان) شرکت کرد؟ انتخاب ميان باب دول جمهوريخواه و کلينتون دموکرات، که برنامه رفاه اجتماعى محقر آمريکا را برميچيند و چندين ميليون کودک آمريکايى را در طى چهار سال آتى فقر زده و گرسنه به خيابان ميريزد، انتخاب ميان جان ميجر محافظه کار و تونى بلر، که از هم اکنون عليه حق اعتصاب کارگران شعار ميدهد و حتى به يک حداقل دستمزد ساعتى ٤ پوند در "بريتانياى کبير" انتهاى قرن راى منفى ميدهد، انتخابى بى نهايت دشوار و البته بسيار عبث است. اين انتخاب را نبايد پذيرفت. زمان آن رسيده که طبقه کارگر در اين کشورها دقيقا از وراى دموکراسى غربى راهى براى دخالت در سياست پيدا کند. منصور حکمت 6 اولين بار در شهريور ١٣٧٥، سپتامبر ١٩٩٦، در شماره ٢٢ انترناسيونال منتشر شد. این یکی از سرمقاله‌های حکمت برای انترناسیونال است و ربطی به آن اثر مشهور که گفتم یعنی "دموکراسی:تعابیر و واقعیات"‌ندارد.

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: آرش سرخ
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 12:30

شراگیم جان،‌بهتر است بروی و جواب مطلب آخرم را بدهی تا من تکلیفم روشن شود این کنایه‌ها راه به جایی نمی‌برد. لیبرالیسم در مقابل قرون وسطا آزادی است اما نه در مقابل آن چیزی که انسان‌ها می‌توانند باشند. در لیبرال‌ترین کشور دنیا نیز اگر من در طبقه‌ی کارگر به دنیا بیایم تنها به جرم به دنیا آمدن در خانواده‌ای فقیر نمی‌توانم از نعمات دنیا بهره‌مند شوم. پس "آزاد" نیستم. ازادی بدون برابری بی‌معناست. برای مثال همین آزادی بیان! در همان آمریکا اگر تو در طبقه‌ی کارگر به دنیا بیایی شاید هرگز نتوانی صدای خود را به گوش هیچ کسی برسانی و در همان کشور امپراتوری‌های مطبوعاتی هستند که ذهن مردم را کنترل می‌کنند. برای مردم هویت قومی می تراشند. سعی می‌کنند مدام در مخ مردم کنند که ترک‌ها ارمنی‌ها را کشتند، گرجی‌ها آبخازی‌ها را کشتند و آبخازی‌ها فلانی‌ها را. به قول آن فرد کروات که به تلخی می گفت: تا دیروز من نمی‌دانستم کروات هستم امروز با دیدن رسانه‌ها فهمیدم باید از همسایه ی صربم متنفر باشم! آری شراگیم جان! و هرچقدر هم که من و تو برویم داد بزنیم که نه آقا جان! این درست نیست. صدای ما به گوش او نمی رسد. این است فرق آزادی بیان من و تو با آزادی بیان سناتورهای آمریکا! البته نفس "دموکراسی" دیگر ربطی به لیبرالیسم هم ندارد و "دموکراسی لیبرال"‌ فقط روی کاغذ صورت داده شده‌ی دموکراسی بوده. در طول قرن بیستم ما بیشتر شاهد عروج دو نوع دموکراسی دیگر تحت عنوان دموکراسی غربی و دموکراسی خلقی بودیم که ربط زیادی به چگونگی حق رای افراد و غیره نداشتند. نفس طرفداری از پیمان ناتو، برای مثال، نمونه‌ی دموکراسی محسوب می‌شد!‌ یک نمونه‌ی درخشان این دموکراسی کودتای شیلی و کشتن سالوادور آلنده و دوران سیاه پینوشه بود. در نقد خود دموکراسی لیبرال هم باید خیلی کوتاه بگویم که ما طرفدار اداره‌ی جامعه توسط خود مردم هستیم. یعنی شرکت در شوراها. قبلا هم گفتم که همانطور که تو خودت غذا می‌خوری و خودت می‌خوابی ، خودت هم باید در اداره‌ی جامعه دخالت کنی نه که "نماینده"ای انتخاب کنی که این‌کارها را برایت انجام دهد! اداره‌ی جامعه بخشی از وجود بشر است که باید توسط خودش انجام شود. در ضمن می‌توان گفت که ما (جریان کمونیسم کارگری در ایران و عراق)‌از معدودترین جریانات جهان هستیم که حتی با نفس استفاده از کلمه‌ی دموکراسی مخالفیم. مارکس و لنین اینچنین نبودند. (به دلایل تاریخی) و امروز هم که من فکر نمی‌کنم چپی را بتوانی نشان دهی که با دموکراسی مخالف باشد. اما این ابتکار و تصمیم جسورانه‌ی حکمت بود که در پس فروپاشی شوروری و مسابقه‌ی خودشیرینی و ندامت و زیر پا گذاشتن ارمان‌های دیروز، در مسابقه‌ی عوض کردن نام کمونیسم و جا دادن یک جور دموکراسی در ترکیب آن، "تعابیر و واقعیات" دموکراسی را مطرح کند و اعلام کند که چرا دموکراسی بر سر آزادی انسان نیست که بر سر حکومت یک طبقه است و از همین رو پوچ است. حتما می‌دانی که من دوره‌ای با حکمت خیلی مخالف بودم و یکی از دلایل جذبم به او موضع واقعا حیرت‌انگیز و موشکافی دقیق او راجع به دموکراسی بود. به تو پیشنهاد می‌کنم اثر منصور حکمت "دموکراسی: تعابیر و واقعیات" را بخوانی."

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: شراگیم
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 9:25

نمردیم و فهمیدیم معنای عدالتچی یعنی آزادیخواه...! و نیز اینکه فهمیدیم در اندونزی واژه ی کمونیسم یعنی آزادی...ممنون آرش جان بابت اطلاعات ذیقیمتی که دادی...لابد آزادی از نوع لنینی دیگر...!آن هم آزادی بیان و مطبوعات...لابد یک چیزی مشابه آزادی ایست که هر روز در رادیو و تلویزیون دولتی ایران میشنویم و خاص جمهوری اسلامی ست...! فکر کنم باید یکبار دیگر نوشته های ماکسیم گورکی را که بزرگترین روزنامه نگار و نویسنده تاریخ روسیه است در مورد این آزادی به سبک لنین بخوانی... بابا اگر ما نخواهیم زیر بار آزادی از نوع کمونیستی اش برویم باید چه کسی را ببینیم؟اتفاقا نقطه تقابل دنیای غرب با کمونیسم سر همین دموکراسی ست که تو آن را مترادف با آزادی نمیدانی...!! (ای بابا...من هرچه میخواهم چیزی نگویم هی به من سیخونک می زند!)

E-mail: وارد نشده است
URL: www.sandiego.persianblog.com

نويسنده: آرش سرخ
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 3:47

شراگیم جان جهت اطلاع شما "آزادی" از همان ابتدا خواست کمونیست‌ها بوده است و دفاع از آزادی بیان و آزادی مطبوعات از همان ابتدا در آثار مارکس و لنین مشاهده می‌شود. یادم هست جن تئاتر شهر (که آنارشیست است) بحثی در مورد این داشت که چطور در دوره‌ی لنین آزادی در هنر باعث رشد آن در سطح جهانی شده است. (این را جهت بحث قبلی لنین جنایتکار هم می‌گویم) در بسیاری از کشورها (مثل اندونزی) حتی اسم "آزادی" با کمونیسم تداعی می‌شد و در خود ایران "عدالت‌چی" در ترادف با کمونیسم و به عنوان معادل فارسی آن به کار برده می‌شد. در ضمن در تمام طول جنگ سرد حتی همان قطب امپراتوری شرق، همان سرمایه‌داری دولتی که این اواخر دیگر تنها در بین عوام‌فریب‌ترین سخنگویان پیمان‌های ورشو و ناتو به آن "کمپ سوسیالیسم" گفته می‌شد در کشورهای غربی نماد آزادی و آزادی‌خواهی بود. برای مثال تمام جنبش های آزادی‌خواهانه که تو از آن‌ها به عنوان "جاه طلبانه" نام بردی به نوعی به این قطب وصل بودند و این تنها به این خاطر بود که نام کمونیسم با آزادی مترادف شده بود. هر بچه‌ای در خیابان امروز کمونیسم را با آزادی و برابری تداعی می‌کند. نصف مخالفان کمونیسم می‌گویند "خوب است اما نمی‌شود" و آن وقت شراگیم از شنیدن نام آزادی و کمونیسم در کنار هم یکه خورده است! جالب است! باید شعار حزب کمونیست کارگری را با صدای بلند به یاد شراگیم آورد! آزادی، برابری، حکومت کارگری!

E-mail: arash_redcat@yahoo.com
URL: www.redarash.com/

نويسنده: شراگیم
جمعه، 12 اسفند 1384، ساعت 2:29

نازنین جان...آزادی؟ شوخی می کنی دیگر؟ شعار کمونیستها آزادی بوده؟ کدام آزادی؟اینها که همیشه برای آزادی های افراد چنگ و دندان تیز کرده اند...اصلا گیر اصلیشان سر همین آزادی ست...در ضمن همان مکتب واپسگرا و عقب افتاده هم با شعارهای انسانی و برابری و برادري به زعم تو ميليونها نفر را کشت...!امروز اگر به عملکرد خود نقد داشته باشند یعنی دیگر مشکل حل است؟ یعنی من اگر بیایم و بگویم اسلام ناب محمدی هنوز در هیچ جامعه ای اجرا نشده و اگر اجرا شود دنیا گلستان می شود تو حرف من را باور می کنی؟يعنی اگر فرقه ای در اسلام به عملکرد اين اسلام خونریز که تو می گویی نقد داشت محق است؟ یعنی آن اسلام را باید فراموش کرد و زمام حکومت را دست اینها داد؟تو باور می کنی؟

E-mail: وارد نشده است
URL: www.sandiego.persianblog.com

نويسنده: nazanin
پنجشنبه، 11 اسفند 1384، ساعت 22:41

درضمن تو نميتونی يک مکتب ييشرو و انسانی رو که شعارش ازادی و برابری انسانهاست با يک جريان وابسگرا و عقب افتاده مقايسه کنی درمورد مذاهب بخصوص مذهب اسلام که ميدونی ميليونها انسان کشته شدند تا اين طاعون نکبت در سرزمين من و تو شيوع بيداکند هم کمی حرف بزن بعد از ۱۴۰۰ سال بغير از کثافت و جهل و تعصب و فقروادمکشی چه دستاوردی برای جامعه بشری داشته ؟؟؟

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: nazanin
پنجشنبه، 11 اسفند 1384، ساعت 22:8

شراگيم عزيز....... خود اين رفقا که دارند داد ميزنند که عملکرد ۷۰سال گذشته چب رو قبول ندارند دقيقا درست ميگويی اما بايد ديد که کجای بايش مي لنگد؟؟؟؟ تو حالا گير دادی به اين....... ۷۰ سال در عمر تاريخ يعنی هيج ما از گذشته هامون مياموزيم

E-mail: وارد نشده است
URL: وارد نشده است

نويسنده: آرش سرخ
پنجشنبه، 11 اسفند 1384، ساعت 19:41

شراگیم جان، من قسمت نهایی بحث را نوشته‌ام و سوال‌های نهایی را مشخص کرده‌ام گرچه جواب تو به نازنین جدا در بعضی جاها عجیب می‌شود. مثلا راجع به دیکتاتوری پرولتاریا. من در مطلب آخر توضیح داده‌ام که چرا دیکتاتوری پرولتاریا دیکتاتوری است! (و دنیای الان در آزادترین کشورها دیکتاتوری بورژوازی است) منتهی تو واقعا فرق دیکتاتوری با استبداد و دسپوتیسم را نمی‌دانی؟ یعنی می‌دانستی اسپینوزا هم طرفدار دیکتاتوری آزادی است؟ در ضمن بعد از این همه زر زدن من راجع به جنبش‌های اجتماعی هنوز می‌گویی "خودجوش" و این را با کمونیسم متفاوت می‌دانی؟ و بعد یک سوال می‌دانستی جنبش سیاهان نیز نه از راه فرهنگی! که از راه مبارزه در خیابان بود؟ بگذریم فکر می‌کنم در مطلب اخیرم سوالات را مشخص پرسیده‌ام و جواب سرراست تو می‌تواند این بحث را تمام کند و حداقل معلوم باشد هر کسی از چه چیزی دفاع می‌کند. ولی در همینجا هم نازنین درست می‌گوید که جواب سوال 3 الف و ب را ندادی و راستش هنوز هم ندادی! همه مثال‌هایی که می‌آوری با مبارزه‌ی قهرآمیز پیش رفته‌اند. همه با خیابان و درگیری پیش رفته‌اند. و بخش ب هم عزیز جان هیتلر را نمی‌خواهد جواب بدهی. بخش های دیگر