ماهی...!

از خواب که بلند شدم بی هوا دلم هوس ماهی کرد...این روزها کمربندم را محکم و عزمم را جزم کرده ام که پولهایم را جمع کنم...یعنی اول ماه هرچه میگیرم می گذارم بانک و چس مثقالش را نگه می دارم برای خورد و خوراکم...الحمدلله این روزها دوست دختر خرج تراش هم ندارم و سینما و کافی شاپ و این قبیل قرتی بازیها فعلا تعطیل است...یکی هست که آن هم بنده خدا 231 کیلومتر آن ور تر است و ترکشش فعلا به ما نمی گیرد...! گفتم می روم یک کنسرو ماهی 500 تومانی میخرم و با نان لواش و گوجه فرنگی یکجوری خودم را ارضا می کنم...شلوارم را پوشیدم و رفتم میدان تره بار...فقط کنسرو شیلانه داشت که میگفت 900 تومان...داشتم برای خودم حساب و کتاب می کردم که چشمم افتاد به ماهی های تازه...نا غافل پرسیدم حلوا سیاه کیلو چند؟ و طرف هم ناغافل یکی را برداشت و برایم گذاشت توی کیسه که سه هزار تومان...رویم نشد که بگویم نمیخواهم...دو کیلو و سیصد گرم...پولش را دادم و دادم برایم پاک کرد و آمدم بیرون...حساب که کردم دیدم 5 و دو دهم برابر بیشتر از خرج پیش بینی شده ی روزانه ام خرج کرده ام...آب از سرم گذشته بود و راستش دلم هم نمی آمد ماهی حلوا سیاه به این خوشگلی را با نان لواش بخورم...رفتم در مغازه ی برنج فروشی...برنج دودی را می گفت کیلویی دو هزار تومان...برنج دیگر هم داشت کیلویی هزار و دویست تومان...با خودم لج کردم و یک کیلو برنج دودی گرفتم...تز من این است : " حال نکن ولی اگر زبانم لال خواستی حال کنی درست و حسابی حال کن..." در اجرای این سیاست بعد رفتم و نیم کیلو زیتون سیاه اسپانیایی...نیم کیلو لیموترش...سبزی خوردن و سبزی پلویی پاک کرده...یک دلستر لیمویی و یک نوشابه فانتای قوطی...یک پاکت چیپس و یک ماست چکیده با موسیر خریدم...دیگر حساب نکردم که چند برابر خرج روزانه ام شد...آمدم خانه و دو ساعت بعد برای خودم سفره ای پهن کرده بودم که بیا و تماشا کن...از این سر میز تا آن سر میز...شاهانه...یکی از تخصص های من سفره آرایی ست...یعنی با چهار تا دانه هویج و دو تا برگ کلم و دو پر گوجه و از این قبیل چیزهای چسکی چنان سفره ی رنگینی میچینم که انگار بوقلمون سرخ کرده سر سفره است...(باور نمی کنید؟ این عکس شاهدش...البته این مربوط به چند ماه پیش است و عکس هم وقتی گرفته شده که آن دو نفری که در بک گراند سفره میبینید حسابی به خدمت سفره رسیده بودند...ولی با این حال باز هم چیزی از شکوه و عظمت سفره کاسته نشده است...!)
بگذریم...الان که حساب می کنم می بینم تا بیست روز دیگر نباید چیزی خرج کنم...فکر هم نمی کنم تا مدتها اصلا گشنه ام شود...جایتان خالی به قصد کُشت خوردم...مثل یک خرس تیر خورده افتاده بودم به جان سفره...از من به شما نصیحت...ماهی را میخواهید سرخ کنید قبل از آن با نمک زیاد آن را مالش دهید...بگذارید کمی نمک به خورد گوشت برود...این باعث می شود گوشت ماهی هم مزه دار و هم سفت شود...بعد ان را بشوئید و بگذارید کمی آب آن برود...قبل از اینکه به آن ارد سوخاری بزنید کمی فلفل سیاه و یا هر ادویه ای که دوست دارید روی آن بپاشید...من از دو دسته آدم حالم به هم میخورد...اول آدمهایی که دیگران را احمق فرض می کنند (گرچه دیگران واقعا احمق باشند!) و دوم آدمهایی که پخت و پز را شرتی پرتی و بدون هیچ سلیقه واحساس و ابتکاری انجام می دهند...!
یک چیز دیگر هم میخواستم بگویم که یادم رفت...

بعد التحریر:
آهان...یادم آمد...راجع به نوشته قبلی ام بود...مساله سیاسی نیست...بیخود شلوغش نکنید...مساله شخصی با درونمایه های عاطفی – سکسی ست...! به شما هم اصلا ربطی ندارد!

توسط در April 26, 2006 9:48 PM | لینک ثابت

نظرات

نظر شما

اگر قبلا در این وبلاگ نظر نداده اید، نظر شما توسط مدیر وبلاگ بررسی خواهد شد. تا آن زمان نظر شما نمایش داده نخواهد شد. از این که نظر داده اید متشکریم.

نام:

آدرس ایمیل:

آدرس وبلاگ:

کد را وارد کنید


حفظ مشخصات شخصی؟

نظر شما: (می توانید از کد های HTML نیز استفاده کنید.)